10 Ιουνίου 2020
Νέα της αποστολής Sphyrna Odyssey
Ακούγοντας φάλαινες σπέρματος
Έπειτα από αρχικές αναλύσεις των ακουστικών δεδομένων που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια της αποστολής Sphyrna Odyssey 2019-2020, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Τουλόν συμπέραναν ότι οι φάλαινες της Μεσογείου συντονίζουν το κυνήγι τους με τα κλικ του βιοσονάρου τους.
Οι υπολογισμοί, βασισμένοι σε δεκάδες χιλιάδες κλικ, δείχνουν για πρώτη φορά οπουδήποτε στον κόσμο ότι αυτά τα υπερ-θηρευτικά ζώα ενώνουν τακτικά τις δυνάμεις τους κατά τη διάρκεια των εξερευνήσεών τους, στρέφοντας τις εκπομπές του σόναρ τους προς την ίδια κατεύθυνση.
Η δύναμη των αριθμών
Ακόμη και αν αυτές οι φάλαινες απέχουν 500 μέτρα μεταξύ τους, οι ενέργειές τους είναι συντονισμένες και οι κινήσεις τους συγχρονισμένες.
Ένα βυθοσκόπιο συλλέγει πληροφορίες σχετικά με τον πυθμένα και τα θηράματα σε αυτόν μέσω της ηχούς του ήχου που εκπέμπει.
Τα ίδια αυτά σήματα μπορούν να ακουστούν από τους γείτονες της Συμμαχίας*, οι οποίοι ακούνε προς την ίδια κατεύθυνση.
Αυτοί οι γείτονες εκπέμπουν επίσης έναν ήχο, ο οποίος παρέχει πρόσθετες πληροφορίες σε σχέση με αυτές που λαμβάνονται από το πρώτο άτομο.
Πρόκειται για μια ζωντανή ανταλλαγή.
Είναι επίσης νοητό ότι θα μπορούσαν να μεταδίδουν σήματα ο ένας στον άλλον, περιγράφοντας αυτό που αντιλαμβάνονται.
Θα μπορούσαν να ωφεληθούν από αυτό όσον αφορά την ποιότητα της αντίληψής τους για το περιβάλλον τους: το σύνολο των ηχώ των ήχων που εκπέμπονται από τα μέλη της Συμμαχίας θα υπερέβαινε την αντίληψη του καθενός ξεχωριστά.
Οι τρισδιάστατες αναπαραστάσεις που παρήγαγε η ομάδα του καθηγητή Hervé Glotin δείχνουν ότι, ακολουθώντας αυτές τις συμμαχίες, ορισμένες φάλαινες ακολουθούν βαθύτερες τροχιές σε βάθος περίπου -1700 m στα ανοικτά του Μονακό.
Στη συνέχεια σαρώνουν έναν μεγάλο όγκο νερού, συλλαμβάνοντας πιθανώς αρκετά καλαμάρια.
* Η συμμαχία είναι ένας δεσμός συνεργασίας που διατηρείται με την πάροδο του χρόνου μεταξύ συμμάχων.
Είναι γνωστό φαινόμενο στα μεγάλα αρπακτικά (π.χ. λιοντάρια και λύκοι).
Η πιο μελετημένη περίπτωση Συμμαχίας στα κητώδη είναι τα ζεύγη ή τριπλέτες ρινοδέλφινων (Tursiops Truncatus) που συνεργάζονται σε διαφορετικές εργασίες.
Μια συμμαχία είναι συχνά μεταξύ ατόμων της ίδιας οικογένειας.
Για τις φάλαινες σπέρματος, δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ στο παρελθόν μια κυνηγετική συμμαχία.
Τρισδιάστατη αναπαράσταση, με άξονες σε μέτρα, μιας τέτοιας σκηνής, που καταγράφηκε από την επιφάνεια από την αποστολή Sphyrna Odyssey τον Ιανουάριο του 2020 στα ανοικτά των ακτών του Μονακό.
Ο χρόνος πολλαπλασιάζεται επί 10, κάθε κομμάτι είναι ένας ανιχνευτής μιας φάλαινας, διάρκειας 30 έως 50 λεπτών, η οποία στη συνέχεια αναπνέει χωρίς κλικ (χωρίς κομμάτι) για 10 έως 20 λεπτά, πριν καταδυθεί ξανά.
Μείωση της ταχύτητας των πλοίων στη Μεσόγειο
Η ανακάλυψη αυτή ενισχύει τις συστάσεις των επιστημόνων που προειδοποιούν για τη σημασία της μείωσης του επιπέδου της ηχορύπανσης που προκαλείται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Σύμφωνα με τον Hervé Glotin, επιστημονικό διευθυντή της αποστολής Sphyrna Odyssey, μια μείωση της ταχύτητας των πλοίων στη Μεσόγειο Θάλασσα κατά 15-20% θα μείωνε σημαντικά τις επιπτώσεις του θορύβου στα κητώδη και θα μπορούσε να ενθαρρύνει τη σίτισή τους, και επομένως την αναπαραγωγή τους, και έτσι να επιβραδύνει την εξαφάνισή τους.
![](https://www.monacoexplorations.org/wp-content/uploads/2020/06/Capture_dcran_20180112__160917.png)