22 Απριλίου 2020
Gombessa 5: Συνάντηση με ένα ηλιοτρόπιο σε 135 μέτρα νερού
Με αφορμή την ανακοίνωση της επικείμενης κυκλοφορίας της ταινίας Planète Méditerranée, για την αποστολή Gombessa 5, ζητήσαμε από τον Laurent Ballesta να μοιραστεί μια στιγμή που τον ενέπνευσε:
“Κανένα ψάρι δεν μοιάζει με το ηλιοτρόπιο.
Αν και το σχήμα του υποδηλώνει ότι δεν είναι σπουδαίος κολυμβητής, είναι εξαιρετικός δύτης.
Γιατί τέτοιες καθημερινές βουτιές μεταξύ της επιφάνειας και του βυθού;
Για να ικανοποιήσει δύο ανάγκες: στην επιφάνεια, για να απολαύσει τον ήλιο, και στη συνέχεια στον βυθό, στους κοραλλιογενείς όγκους, για να επωφεληθεί από τα ψάρια που καθαρίζουν.
Λουτρά με υπεριώδη ακτινοβολία κάτω από τα κύματα- φροντίδα του δέρματος στον βυθό, έχουμε τη δερματολογική φροντίδα που μπορούμε να έχουμε!
Πριν από 50 χρόνια, υπήρχαν πολύ λιγότερα ηλιοτρόπια από ό,τι σήμερα.
Με την υπερθέρμανση του πλανήτη, οι μέδουσες πολλαπλασιάζονται και τα ηλιοτρόπια έχουν περισσότερο φαγητό.
Η τροφή είναι άφθονη, ωστόσο όλο και πιο σπάνια συναντάμε γιγαντιαία ηλιοτρόπια – εκείνα που παλαιότερα είχαν άνοιγμα φτερών 3 μέτρα και βάρος πάνω από 2 τόνους.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Λόγω των θανατηφόρων συγκρούσεων με σκάφη, οι οποίες επίσης αυξάνονται.
Είναι στατιστικά αδύνατο στη ζωή ενός ηλιοτρόπιου να μη διασχίσει ποτέ τα απόνερα ενός πλοίου.
Η ειρωνεία της σύγχρονης εποχής: υπάρχουν όλο και περισσότερα ηλιοτρόπια, αλλά ζουν όλο και μικρότερη ζωή…
Σε βάθος 135 μ., αυτό το ηλιοτρόπιο είναι γαλήνιο- ακόμα καλύτερα, είναι καλοδιατηρημένο! Ο καθαριστής crenilabra τρώει με την ψυχή του τα πολλά παράσιτα που προσβάλλουν το δέρμα του. Τα ηλιοτρόπια δεν έχουν λέπια, οπότε το δέρμα τους είναι εύθραυστο, επιρρεπές στις μολύνσεις και περιζήτητο από τα παράσιτα. Ο φροντιστής εργάζεται, φέρνοντας ξανά το χαμόγελο στο πρόσωπο του ηλιοτρόπιου. Μακριά από το επιφανειακό τσίρκο, το καρουζέλ συνεχίζεται καθώς απομακρύνομαι με τις μύτες των ποδιών μου. Εδώ και αρκετές ημέρες, οι σύντροφοί μου και εγώ ζούμε στο σημείο κορεσμού, χωρίς να βιαζόμαστε να ξαναβγούμε στην επιφάνεια. Για μια φορά, εγώ είμαι αυτός που έφυγε. Είναι πάντα πιο εύκολο για αυτόν που φεύγει.
![](https://www.monacoexplorations.org/wp-content/uploads/2020/04/LBalessta-Poisson-Lune.jpg)